ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ΄ ΛΟΥΚΑ (Λκ. ιη΄35-43)


«Ἐπυνθάνετο τί εἴη ταῦτα»

Posted by ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ at Ἰανουαρίου 23, 2011




Ἡ ἐποχὴ μας εἶναι ἡ ἐποχὴ τῆς πληροφορίας. Τὰ Μέσα Μαζικῆς Ἐνημέρωσης, τὸ Διαδίκτυο (Ιnternet) καὶ οἱ ἠλεκτρονικοὶ ὑπολογιστές καί τὸ τηλέφωνο, προσφέρουν πλῆθος πληροφοριῶν, εἰκόνων καί ἐνημέρωσης τόσο γιὰ τὸν κόσμο στὸν ὁποῖο ζοῦμε, ὅσο καὶ γιὰ τὸν καθέναν μας ξεχωριστά. Εἶναι τέτοιος ὁ ἀριθμὸς καὶ ὁ ρυθμὸς ποὺ δεχόμαστε πληροφορίες, ὥστε πολλὲς φορὲς δὲν προλαβαίνουμε νὰ τὶς ἐπεξεργαστοῦμε ἢ νὰ τὶς ἀξιοποιήσουμε.
Οἱ πληροφορίες ἔρχονται ὡς τὸ στοιχεῖο ποὺ ἀνταποκρίνεται στὴν διαπίστωση ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ τὴν φύση του ἐπιθυμεῖ νὰ μαθαίνῃ («ὁ ἄνθρωπος φύσει ὀρέγεται τοῦ εἰδέναι»). Ὁ ἄνθρωπος, ἀπὸ τὴν φύση του, ἐπιθυμεῖ νὰ ἐπικοινωνῇ μὲ τοὺς ἄλλους, νὰ μοιράζεται, καὶ γιὰ νὰ ἔρθῃ ἡ ἐπικοινωνία ὁ καθένας χρειάζεται νὰ γνωρίζῃ γιὰ τοὺς ἄλλους, γιὰ νὰ μπορῇ νὰ τοὺς προσεγγίσῃ. Ἑπομένως, ἡ πληροφορία ἀποτελεῖ τὴν ἀρχὴ ἐκείνη ποὺ γεννᾶ ἐπικοινωνία. Ὁ συνήθης τρόπος διὰ τοῦ ὁποίου λαμβάνουμε τὴν πληροφορία εἶναι οἱ αἰσθήσεις μας, κυρίως ἡ ὅραση καὶ ἡ ἀκοή.
Ἡ πληροφορία ὅμως συνδέεται ἄμεσα καὶ μὲ τὴν χρήση της, θετικὴ καὶ ἀρνητική. Ἡ λήψη πληροφοριῶν καθαὐτὴ ἔχει ἕνα οὐδέτερο περιεχόμενο ἠθικά. Καμία πληροφορία ἀπὸ τὴν φύση της δὲν εἶναι καλὴ ἢ κακή, γιατί ἡ πληροφορία εἶναι διαπίστωση καὶ μήνυμα. Ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἐμᾶς ποιὸ ἠθικὸ περιεχόμενο θὰ δώσουμε στὶς πληροφορίες ποὺ λαμβάνουμε, ἂν τὶς ἀξιοποιήσουμε γιὰ τὸ καλό μας ἢ ἂν ὁδηγηθοῦμε μέσα ἀπὸ αὐτὲς στὴν ἁμαρτία, τὴν ἐμπάθεια, τὴν ματαιολογία. Ὁ ἄνθρωπος δίνει ἠθικὸ περιεχόμενο στὴν πληροφορία καὶ αὐτὸς εἶναι ποὺ τελικὰ καθιστᾶ τὴν ὅποια γνώση ὅπλο ἐπικοινωνίας καὶ προόδου ἢ μέσο καθήλωσης στὴν κακία καὶ τὴν ἁμαρτία, ποὺ συνήθως ἱκανοποιεῖ τὸν ἀνθρώπινο ἐγωκεντρισμὸ ὅτι εἴμαστε τὸ κέντρο τοῦ κόσμου ἢ ἀνώτεροι στὴν ποιότητα ἀπὸ τοὺς ἄλλους καὶ αὐτὸ ἐπιβεβαιώνεται μέσα ἀπὸ τὶς πληροφορίες ποὺ μαθαίνουμε γι’ αὐτοὺς ἢ διοχετεύουμε σ’ αὐτούς.
Ἂν θέλουμε νὰ προβληματιστοῦμε περαιτέρω, θὰ διαπιστώσουμε ὅτι τελικὰ οἱ πληροφορίες ποὺ λαμβάνουμε στὴ ζωὴ μας εἶναι τριῶν εἰδῶν. α)Aὐτὲς ποὺ μᾶς προσφέρουν γνώση καὶ ἐνημέρωση γιὰ τὸν κόσμο καὶ τοὺς ἀνθρώπους καὶ λειτουργοῦν στὰ πλαίσια τῆς κοινωνίας. Μαθαίνουμε χωρὶς νὰ τὸ ἐπιδιώκουμε κι αὐτὸ διότι οἱ αἰσθήσεις μας μᾶς ἐνημερώνουν ἀνὰ πᾶσα στιγμὴ γιὰ ὅ,τι συμβαίνει.
β)Ὑπάρχουν οἱ πληροφορίες ποὺ ἐπιδιώκουμε νὰ μάθουμε, γιὰ νὰ τὶς ἀξιοποιήσουμε εἴτε πρὸς τὸ καλὸ εἴτε πρὸς τὸ κακό. Εἴτε γιὰ νὰ δώσουμε ἀγάπη στοὺς ἄλλους εἴτε γιὰ νὰ βγάλουμε τὴν ὅποια κακία πρὸς αὐτούς.
γ)Καὶ ὑπάρχουν καὶ οἱ πληροφορίες ποὺ μᾶς καθιστοῦν κοινωνοὺς τῆς ἀλήθειας, ποὺ γιὰ μᾶς εἶναι ὁ Χριστός.
Ὁ τυφλός τῆς Ἱεριχοῦς (Λκ. ιη΄ 35 κ.ἑ.), πού κάθονταν στὴν ἄκρη τοῦ δρόμου καὶ ζητιάνευε, μπορεῖ νὰ εἶχε κλειστά τά σωματικὰ μάτια, ἀλλὰ εἶχε ἀνοιχτὲς ὅλες τὶς ἄλλες αἰσθήσεις. Καὶ ὁ τυφλὸς ἄνθρωπος ἐπικοινωνοῦσε μὲ τοὺς ἀνθρώπους διὰ τῶν ἄλλων αἰσθήσεών του. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς βάζει τὸν τυφλὸ νὰ ρωτᾶ τοὺς ἀνθρώπους τί συνέβαινε καὶ περνοῦσε κοντά του πλῆθος λαοῦ. Ὁ τυφλὸς πληροφορήθηκε ὅτι ὁ Χριστὸς ἦταν ποὺ διέρχονταν. Ἡ πληροφορία αὐτὴ γέννησε μέσα του τὴν ἐλπίδα τῆς θεραπείας. Γέννησε τὴν πίστη. Γέννησε τὸ θάρρος καὶ τὴν ἐπιμονή, ποὺ φάνηκε ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν σιωποῦσε παρότι ὅσοι περνοῦσαν δίπλα του τὸν ἀπέτρεπαν καὶ τὸν μάλωναν. Ἡ πληροφορία αὐτὴ τὸν ἔκανε νὰ φωνάζῃ μὲ θέρμη: Ἰησοῦ, υἱὲ Δαυΐδ, ἐλέησόν με». Καὶ ὁ Χριστός, θεραπεύοντάς τον, θὰ τοῦ πῇ «ἡ πίστις σου σέσωκέ σε».
Ἡ πληροφορία ποὺ ἔλαβε ὁ τυφλὸς γέννησε μέσα του πίστη, ἐλπίδα, θάρρος. Δὲν ἦταν πληροφορία γιὰ κάποιο περιστατικὸ ποὺ συνέβη, δὲν ἦταν κουτσομπολιό, δὲν ἦταν ἀφορμὴ σχολιασμοῦ τοῦ κόσμου. Ἦταν ἡ ἀναγγελία ἐρχομοῦ τοῦ Θεανθρώπου. Τὸ Πρόσωπο τοῦ Κυρίου περνᾶ δίπλα ἀπὸ τὸν τυφλό. Καὶ ἡ πληροφορία δὲν εἶναι γιὰ τὰ χαρακτηριστικά του, δὲν ἱκανοποιεῖ τὴν ἀνθρώπινη περιέργεια, ἀλλὰ γιὰ τὸ ὄνομά Του: «ὁ Ἰησοῦς ἔρχεται».
Οἱ ἀνθρώπινες πληροφορίες δὲν εἶναι συνήθως γιὰ ἕνα Πρόσωπο (δηλ. τόν Χριστό) ποὺ ἔρχεται καὶ ἀλλάζει τὴ ζωή μας, ἀλλὰ γιὰ ἐκεῖνα τὰ πρόσωπα ποὺ εἴτε μᾶς κάνουν νὰ χαιρόμαστε γιὰ τὴν παρουσία τους ἢ γεννοῦν ἀφορμὲς ἀδολεσχίας (πολυλογίας), κατακρίσεως καὶ ἐμπαθείας. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ λόγος καὶ οἱ εἰκόνες καὶ οἱ ἀκοὲς μας συνήθως ἀποτελοῦν ἀφορμὲς γιὰ ἁμαρτωλὴ πορεία. Χρησιμοποιοῦμε τὶς πληροφορίες ποὺ λαμβάνουμε γιὰ τὴν ἱκανοποίηση τοῦ ἑαυτοῦ μας ἢ γιὰ νὰ ἐπικοινωνήσουμε μὲ σκοπὸ νὰ περάσουμε τὸ χρόνο μας ἢ νὰ δικαιωθοῦμε κατακρίνοντας τοὺς ἄλλους. Ἡ πληροφορία γιὰ τὸν Χριστὸ εἶναι πληροφορία Εὐαγγελίου, τῆς καλῆς ἐκείνης εἴδησης ποὺ βοηθᾶ στὸ ξεκίνημα τῆς λύτρωσῆς μας ἀπὸ τὸ μάταιο.
Αὐτὴν τὴν καλὴ πληροφορία γιὰ τὸν Χριστό, τὴν ἀλήθεια, τὴ ζωὴ τῶν ἁγίων, τὸ δρόμο τοῦ Εὐαγγελίου ἄς ἀναζητοῦμε κι ἐμεῖς στὴ ζωή μας. Πληροφορία ποὺ γεννᾶ πίστη, ἐλπίδα, θάρρος. Καὶ ἡ σχέση μὲ τὸ Χριστὸ στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας τελικά μᾶς καθιστᾶ ἀναζητητὲς τοῦ τρίτου εἴδους τῆς πληροφορίας. Καὶ μόνο μέσα ἀπὸ αὐτὴν τὴν προοπτικὴ μποροῦμε νὰ ἀξιολογήσουμε ἠθικά, νὰ ἐλέγξουμε τὴν στάση μας, ἀλλὰ καὶ νὰ προβληματιστοῦμε γιὰ τὸν κόσμο, τὴ ζωὴ καὶ τοὺς ἀνθρώπους, καθὼς λαμβάνουμε καί τῶν ἄλλων δύο εἰδῶν τὶς πληροφορίες. Τελικὸς κριτὴς τοῦ περιεχομένου καὶ τοῦ εἴδους τῶν πληροφοριῶν ποὺ θέλουμε νὰ μαθαίνουμε εἶναι τὸ τί εἴδους ἄνθρωποι ἐπιζητοῦμε νὰ εἴμαστε. Ἄνθρωποι ποὺ πορευόμαστε κατὰ τὴν φύση μας, ἄνθρωποι ποὺ πορευόμαστε κατὰ τὴν ἁμαρτία, ἄνθρωποι ποὺ πορευόμαστε κατὰ Χριστόν; Ἐδῶ ἔγκειται καὶ ἡ διαμόρφωση τῶν κριτηρίων καὶ τῆς τελικῆς ἐπιλογῆς μας. Ἀμήν.

Κέρκυρα, 23 Ἰανουαρίου 2011 -π. Θεμιστοκλής Μουρτζανὸς




Δεν υπάρχουν σχόλια: